<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>

<channel>
	<title>Georgia Quintas</title>
	<atom:link href="http://gquintas.wordpress.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://gquintas.wordpress.com</link>
	<description>Fotografia &#38; Arte</description>
	<lastBuildDate>Fri, 04 Dec 2009 13:28:01 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<language>pt-br</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<cloud domain='gquintas.wordpress.com' port='80' path='/?rsscloud=notify' registerProcedure='' protocol='http-post' />
<image>
		<url>http://www.gravatar.com/blavatar/cbc2f9142e870fe7f790d78b4fa677f5?s=96&#038;d=http://s.wordpress.com/i/buttonw-com.png</url>
		<title>Georgia Quintas</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com</link>
	</image>
	<atom:link rel="search" type="application/opensearchdescription+xml" href="http://gquintas.wordpress.com/osd.xml" title="Georgia Quintas" />
		<item>
		<title>Você insiste em criar vínculos</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/12/04/voce-insiste-em-criar-vinculos/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/12/04/voce-insiste-em-criar-vinculos/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 04 Dec 2009 13:22:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[artigo]]></category>
		<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[suplemento cultural]]></category>
		<category><![CDATA[Alexandre Belém]]></category>
		<category><![CDATA[crônica]]></category>
		<category><![CDATA[Gilvan Lemos]]></category>
		<category><![CDATA[Lucila Nogueira]]></category>
		<category><![CDATA[Marcus Accioly]]></category>
		<category><![CDATA[Pernambuco – Suplemento Cultural]]></category>
		<category><![CDATA[photography]]></category>
		<category><![CDATA[portrait]]></category>
		<category><![CDATA[retrato]]></category>
		<category><![CDATA[Você insiste em criar vínculos]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=195</guid>
		<description><![CDATA[ 

Fotos: Alexandre Belém
Escritor Gilvan Lemos
Escrevi um artigo sobre retratos de escritores. O texto saiu no Pernambuco – Suplemento Cultural, deste mês. O editor da publicação, Schneider Carpeggiani, me pediu uma analise de alguns retratos publicados no jornal nos últimos meses.
Artigo em PDF: você insiste em criar vínculos
Versão Flip do Suplemento.
Trecho do artigo:
&#8220;Se lermos e adentramos [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=195&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p style="text-align:center;"> </p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;"><img class="aligncenter size-full wp-image-201" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/12/gilvanlemos02.jpg?w=440&#038;h=295" alt="" width="440" height="295" /></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Fotos: Alexandre Belém</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Escritor Gilvan Lemos</span></p>
<p style="text-align:justify;">Escrevi um artigo sobre retratos de escritores. O texto saiu no <a href="http://www.suplementope.com.br/" target="_blank"><strong>Pernambuco – Suplemento Cultural</strong></a>, deste mês. O editor da publicação, Schneider Carpeggiani, me pediu uma analise de alguns retratos publicados no jornal nos últimos meses.</p>
<p style="text-align:justify;">Artigo em PDF: <a href="http://gquintas.files.wordpress.com/2008/09/o-nascimento-de-uma-mulher1.pdf"></a><a href="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/11/voce-insiste-em-criar-vinculos.pdf"><strong>você insiste em criar vínculos</strong></a></p>
<p style="text-align:justify;">Versão <strong><a href="http://issuu.com/suplemtentopernambuco/docs/pernambuco46?viewMode=magazine&amp;mode=embed" target="_blank">Flip</a></strong> do Suplemento.</p>
<p style="text-align:justify;">Trecho do artigo:</p>
<p style="text-align:justify;"><em>&#8220;Se lermos e adentramos nos enredos propostos por determinado escritor, sua imagem será impregnada pelo fenômeno que subliminarmente cria uma norma, um corpo para o escritor. Quiçá não seja a mais justa das projeções sobre o outro. O sujeito que idealizamos e que num fluxo inverso inventamos enquanto personagem. Contudo, estamos capitulando o nível da imaginação que codifica elementos da poesia, da prosa, do romance, da ficção ou do realismo, das epistemologias, das narrativas e de atmosferas poéticas autorais. O indivíduo que escreve reconfigura-se, traz a catarse de sua alma para outros níveis (simbólico, alegórico e camaleônico). Clarice Lispector, mulher-escritora, vocifera no meu ouvido angústias, dor, leveza e beleza a cada página. O espírito do olho propõe a Clarice e não a Lispector.&#8221;</em></p>
<p style="text-align:center;"><img class="size-full wp-image-193  aligncenter" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/11/marcus03.jpg?w=300&#038;h=448" alt="" width="300" height="448" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Poeta Marcus Accioly</span></p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-194" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/11/lucila3.jpg?w=440&#038;h=295" alt="" width="440" height="295" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Poetisa Lucila Nogueira</span></p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/195/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/195/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/195/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/195/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/195/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/195/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/195/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/195/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/195/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/195/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=195&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/12/04/voce-insiste-em-criar-vinculos/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/12/gilvanlemos02.jpg" medium="image" />

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/11/marcus03.jpg" medium="image" />

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/11/lucila3.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Era para ser um simples encontro…</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/10/13/era-para-ser-um-simples-encontro%e2%80%a6/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/10/13/era-para-ser-um-simples-encontro%e2%80%a6/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 14 Oct 2009 00:23:39 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[fotopintura]]></category>
		<category><![CDATA[Júlio dos Santos]]></category>
		<category><![CDATA[retrato]]></category>
		<category><![CDATA[spa]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=188</guid>
		<description><![CDATA[
Fotos: Georgia Quintas
Era para ser um simples encontro&#8230; O sujeito dele: Júlio dos Santos.
Iria conversar um pouco com ele, assistir à sua oficina. Entender um pouco mais sobre fotopintura. Sua especialidade. Já sabia que seria uma experiência enriquecedora. Apreciaria as fases desta técnica como a reprodução, revelação, ampliação, contorno, retoque, roupa e afinação. Afinal, ver [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=188&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0200.JPG" alt="" width="406" height="305" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Fotos: Georgia Quintas</span></p>
<p style="text-align:justify;">Era para ser um simples encontro&#8230; O sujeito dele: <strong>Júlio dos Santos</strong>.</p>
<p style="text-align:justify;">Iria conversar um pouco com ele, assistir à sua oficina. Entender um pouco mais sobre fotopintura. Sua especialidade. Já sabia que seria uma experiência enriquecedora. Apreciaria as fases desta técnica como a reprodução, revelação, ampliação, contorno, retoque, roupa e afinação. Afinal, ver in loco a imagem se transformar pelas mãos de quem ainda realiza fotopintura seria quase como presenciar uma insurgência. E tudo isso me interessava por motivos empíricos, teóricos e históricos.</p>
<p style="text-align:justify;">Mas, foi muito mais. Vivenciei, não seria exagero dizer, uma aula magna. Poucas pessoas, uma sala antiga e um silêncio que parecia anunciar o rigor das palavras que estava por vir&#8230; Quando ele iniciou sua apresentação em tom coloquial, ficou claro que não se tratava de um profissional qualquer. O discurso era denso. Conhecedor detalhista da história da fotografia, contextualizou técnicas e contou fatos sobre o seu métier: a fotopintura. Com trinta anos de profissão, o homem na minha frente era a prova que fotografar ou utilizar esta linguagem para expressar-se é a conquista de um caminho nebuloso. Pois, a fotografia não seria a tentativa de solucionar questões desejadas pela mente e o olho? Ele me respondeu ao seu modo, contando sua vida que se mesclara à fotografia pelo talento do pai Didi, de seu amor, dedicação, tino comercial e, sobretudo, valorização ao seu ofício e arte. As lágrimas vieram, após lembrar que as coisas andam difíceis e que nós mesmos não valorizamos esta técnica – que se diga, historicamente, não se sustenta mais por uma necessidade formal e de definições no campo artístico da fotografia. O choro era mágoa. A realidade dele era de formar meninos de poucas possibilidades na vida e oferecê-los uma profissão em seu ateliê e estúdio de fotopintura. Na década de 1970, chegou a ter vinte funcionários, entre eles garotos de rua numa ação social consciente.</p>
<p style="text-align:justify;">Ficamos em silêncio, respeitando o amor que caía das lágrimas e alma que tentava se recompor para prosseguir. Naquele instante, a fotopintura se dissolveu no discurso daquele sábio homem. A justaposição de questões filosóficas que perfaziam seu raciocínio encantou a todos que estavam na sala. A atmosfera era de comoção porque o pensamento crítico em sinergia nos chamava à razão, à clareza dos fatos. De como é árduo sobreviver às vicissitudes de ganhar a vida com fotografia.</p>
<p style="text-align:justify;">Era para ser um simples encontro&#8230; O sujeito não me respondeu, me interrogou.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0219.JPG" alt="" width="406" height="305" /></p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0230.JPG" alt="" width="406" height="305" /></p>
<p style="text-align:justify;">Particularmente, ando “desconfiada” de muita coisa, buscando alguns discernimentos no campo da criação fotográfica. E me deparo com a tranqüilidade sobre o retrato, sobre o desprendimento autoral, a importância do outro no processo de percepção, a fluidez de quem começa, mas não teme o fim.</p>
<p style="text-align:justify;">Com a era digital, as tintas nas mãos foram trocadas pelas virtuais. O problema era continuar dando “dignidade ao retrato, pois o meio seria outro, mas os artistas os mesmos”. A fotopintura de Júlio é um procedimento coletivo. A autoria? Quando se coloca o espírito e a alma naquele retrato, já é do mundo, de quem vê, não é mais do fotógrafo. Simples assim. “O retrato é encantador mesmo, não me sinto dono dele”.</p>
<p style="text-align:justify;">Pensemos, o fotógrafo desvencilha-se do seu mundo provável para construir um léxico de significados que agregue parábolas. Alguns mais poéticos, outros mais realistas, mas todos têm a intenção de comunicar sua ideia, seu espírito, o que seja. No caso de Júlio, a busca é que o outro retratado ganhe a vida que, às vezes, parece nos fugir e embaça nossa identidade. Recria-se a pessoa. Não teria sentido na fotografia recriamos para deparamos com o simbólico e com a memória a cada novo olhar de contemplação? Teria sim.</p>
<p style="text-align:justify;">Foi um encontro&#8230;</p>
<p style="text-align:justify;">Para que lembremos que os retratos de família estão sempre na parte superior da parede para reverenciá-las, não é mesmo Júlio? Porque eles (esses mesmos retratos) representam alguma coisa para alguém e porque o que importa a Júlio é: “Me tatuar na parede dos outros”.</p>
<p style="text-align:justify;">Júlio não pinta a fotografia com as mãos, pinta com a alma. Fotopintura não é reminiscência, coisa do passado. Não morreu. É presente, é ação colaborativa, doação e dedicação a magnitude simbólica do retrato. A fotografia é dada, refeita, reconduzida, ficcional. Tudo consentido e ansiosamente esperado por quem a deseja.</p>
<p style="text-align:justify;">Na despedida, poucas palavras. As lágrimas voltaram.</p>
<p style="text-align:justify;">Lindas tardes. Inesquecíveis!</p>
<p style="text-align:justify;">***</p>
<p style="text-align:justify;">A oficina com <strong>Mestre Júlio</strong> ocorreu durante o <strong>SPA das Artes 2009</strong>, no Recife, em setembro, no Hospital Ulysses Pernambucano.</p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0232.JPG" alt="" width="245" height="327" /></p>
<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" src="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0212.JPG" alt="" width="406" height="305" /></p>
<p style="text-align:center;">
<p style="text-align:center;">
<p><span style="text-align:center; display: block;"><a href="http://gquintas.wordpress.com/2009/10/13/era-para-ser-um-simples-encontro%e2%80%a6/"><img src="http://img.youtube.com/vi/oDJO2fHikLs/2.jpg" alt="" /></a></span></p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/188/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/188/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/188/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/188/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/188/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/188/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/188/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/188/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/188/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/188/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=188&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/10/13/era-para-ser-um-simples-encontro%e2%80%a6/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>11</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0200.JPG" medium="image" />

		<media:content url="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0219.JPG" medium="image" />

		<media:content url="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0230.JPG" medium="image" />

		<media:content url="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0232.JPG" medium="image" />

		<media:content url="http://www.olhave.com.br/blog/wp-content/uploads/2009/10/IMG_0212.JPG" medium="image" />

		<media:content url="http://img.youtube.com/vi/oDJO2fHikLs/2.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Mundo feérico, imaterial, orgânico e sublime</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/mundo-feerico-imaterial-organico-e-sublime/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/mundo-feerico-imaterial-organico-e-sublime/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 13 Sep 2009 15:12:23 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[artigo]]></category>
		<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[imaterial]]></category>
		<category><![CDATA[Mario Cravo Neto]]></category>
		<category><![CDATA[Mundo feérico]]></category>
		<category><![CDATA[orgânico e sublime]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=185</guid>
		<description><![CDATA[
Foto: Mario Cravo Neto
Criança com Balão, 1990
Texto publicado originalmente no blog Olhavê = http://www.olhave.com.br/blog/?p=2971
Mundo feérico, imaterial, orgânico e sublime
por Georgia Quintas
Há textos que não deveriam ser escritos. O peso das palavras, em alguns momentos, é mais doloroso do que apenas só receber uma notícia e tentar superá-la. A possibilidade de ausência, do nada, do vazio [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=185&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p><img class="aligncenter size-full wp-image-184" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/09/crianca-com-balao-1990.jpg?w=397&#038;h=400" alt="" width="397" height="400" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Foto: Mario Cravo Neto</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Criança com Balão, 1990</span></p>
<p style="text-align:justify;">Texto publicado originalmente no blog <strong>Olhavê </strong>=<strong> <a href="http://www.olhave.com.br/blog/?p=2971" target="_blank">http://www.olhave.com.br/blog/?p=2971</a></strong></p>
<p><strong>Mundo feérico, imaterial, orgânico e sublime</strong></p>
<p>por Georgia Quintas</p>
<p style="text-align:justify;">Há textos que não deveriam ser escritos. O peso das palavras, em alguns momentos, é mais doloroso do que apenas só receber uma notícia e tentar superá-la. A possibilidade de ausência, do nada, do vazio é conseqüência da vida. Mas, quem sabe domá-los?</p>
<p style="text-align:justify;">Mario Cravo Neto se foi.</p>
<p style="text-align:justify;">Revendo na memória, a obra de Mario Cravo Neto é categórica. Seu trabalho não trata da realidade que nos cerca, mas do simbolismo da vida. Suas buscas fotográficas possuem uma iconoclastia, uma ruptura em desvelar o real. E, portanto, Cravo Neto era um criador de imagens e de mundos. A fotografia era o amálgama que norteava seu fluxo criativo. Dirigir seus personagens em um estúdio era revelar um jogo de performance, de rito, de símbolos espirituais evocados com a força de suas composições. Homem, bicho, elementos escultóricos, máscaras, pó, vestígios…</p>
<p style="text-align:justify;">A fotografia de Mario Cravo Neto não é fácil. Prima por uma elegância retórica não verbal. A profusão de suas imagens é um mar de significados. Precisa-se de templo para contemplá-la, estreitar laços de percepção, digeri-la e encontrá-la. Afinal, Mario Cravo Neto rompe com a ontologia da imagem fotográfica. Faz das idéias seu vôo rasante pela realidade comum, mas surpreendentemente consegue com sua estética mitificá-la e, portanto, reconduz o tal índice, em fragilidade documental. A essência da fotografia é signo enquanto fio condutor de narrativas simbólicas que dialogam com outros grandes artistas que “bebiam” da fonte religiosa africana da Bahia. Tem sim, elementos do Candomblé, mas de um Candomblé singular, resignificado pelo interesse e respeito de Cravo Neto pelo tema.</p>
<p style="text-align:justify;">O que dizer das fotografias Pelourinho, África III, Criança Voodoo, só para citar algumas. Sim, uma que particularmente, me inquieta e que é simples e solene: Aura Mazda. Me faz conexões bem próximas com o surrealismo de fotógrafos mexicanos. O material de Mario Cravo Neto da década de 1980 e 1990 é especialmente deslumbrante e misterioso.</p>
<p style="text-align:justify;">Desde há muito, as artes visuais congrega linguagens e põe a fotografia como expressão de destaque. Vale lembrar que também, desde há muito Mario Cravo Neto, escultor e desenhista tratou de trabalhar a fotografia como criação artística. Premiado e reconhecido internacionalmente, participou de cinco Bienais Internacionais de São Paulo e era filho de Mario Cravo Júnior, grande escultor e desenhista.</p>
<p style="text-align:justify;">Revejam as imagens deste fotógrafo. Elas são “cortantes”, driblam questões comuns do retrato, propõe questionamentos sobre identidade… Bom, um mundo feérico, imaterial, orgânico e sublime. Assim é a obra do Cravo Neto.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/185/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/185/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/185/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/185/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/185/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/185/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/185/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/185/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/185/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/185/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=185&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/mundo-feerico-imaterial-organico-e-sublime/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/09/crianca-com-balao-1990.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Nas sombras de um sonho</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/nas-sombras-de-um-sonho/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/nas-sombras-de-um-sonho/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 13 Sep 2009 14:59:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[artigo]]></category>
		<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[book]]></category>
		<category><![CDATA[Claudio Marra]]></category>
		<category><![CDATA[fashion]]></category>
		<category><![CDATA[livro]]></category>
		<category><![CDATA[moda]]></category>
		<category><![CDATA[Nas sombras de um sonho]]></category>
		<category><![CDATA[photography]]></category>
		<category><![CDATA[resenha]]></category>
		<category><![CDATA[texto]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=182</guid>
		<description><![CDATA[
Texto publicado originalmente no blog de Clicio Barroso = http://clicio.wordpress.com/2009/07/06/nas-sombras-de-um-sonho/
Nas sombras de um sonho
por Georgia Quintas
Sempre há uma satisfação, quando podemos ter em nossa biblioteca um livro que fale sobre fotografia. As edições teóricas sobre fotografia são discretas. Desse modo, Nas Sombras de um Sonho, de Claudio Marra é uma obra a se desfrutar por [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=182&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p><img class="aligncenter size-full wp-image-181" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/09/sonho.jpg?w=350&#038;h=450" alt="" width="350" height="450" /></p>
<p>Texto publicado originalmente no blog de <strong>Clicio Barroso</strong> = <a href="http://clicio.wordpress.com/2009/07/06/nas-sombras-de-um-sonho/" target="_blank">http://clicio.wordpress.com/2009/07/06/nas-sombras-de-um-sonho/</a></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>Nas sombras de um sonho</strong></p>
<p style="text-align:justify;">por Georgia Quintas</p>
<p style="text-align:justify;">Sempre há uma satisfação, quando podemos ter em nossa biblioteca um livro que fale sobre fotografia. As edições teóricas sobre fotografia são discretas. Desse modo, Nas Sombras de um Sonho, de Claudio Marra é uma obra a se desfrutar por vários motivos.</p>
<p style="text-align:justify;">Em primeiro lugar, porque trata da temática da moda na fotografia (ou poderia ser o inverso, a fotografia na moda). E é nesse aspecto que o autor estrutura a linha imaginária de condução de suas análises, pesquisas e formulações teóricas. Claudio Marra desmistifica e emerge para o plano da ponderação o quão à moda fora e é significativa para a linguagem e expressão fotográfica.</p>
<p style="text-align:justify;">Podemos acompanhar a “aula” que o autor nos proporciona, através do texto de estilo leve e bastante claro, desvelando as várias maneiras que grandes fotógrafos conduziram suas carreiras ao trabalharem com fotografias de moda.</p>
<p style="text-align:justify;">Claudio Marra elenca alguns dos baluartes que travaram com esse universo imagético possibilidades de autenticidade no âmbito da criação artística. Ou seja, o livro ratifica uma questão instigante, que para muitos é observada de soslaio, sobre o valor da fotografia de moda. Nesse ponto, Marra aborda questões fundamentais sobre a história da fotografia por esse viés.</p>
<p style="text-align:justify;">Cai assim por terra o estigma de superficialidade e banalidade que ronda (às vezes veladamente, outras vezes nem tanto) a produção dos fotógrafos de moda. Para os profissionais que passam por esta crise, o livro exorciza tais fantasmas e serve como terapia intensiva de como o olhar de cada um pode conduzir as relações entre realidade e aparência, moda enquanto expressão social e cultural e construção de identidade.</p>
<p style="text-align:justify;">Ao conjugar semiótica e fundamentações teóricas de grandes autores que refletiram sobre a fotografia, Marra revela a complexidade do fazer fotográfico. Por mais que seja fruto de uma demanda, de uma linha editorial, de um costureiro, das “linhas” e formas de um simples vestido, o fotógrafo detém o ofício e sua idiossincrasia. O mecanismo resolutivo entre esses dois pontos pode vir a constituir rupturas, deslocamentos e soluções poéticas contundentes.</p>
<p style="text-align:justify;">O que dizer de grandes mestres que escreveram seus nomes na história da fotografia: Richard Avedon, Edward Steichen, Man Ray, Muncaksi? Em Nas Sombras de um Sonho, encontramos a história e as considerações oportunas e didáticas para além do gostar aparente.</p>
<p style="text-align:justify;">O livro de Claudio Marra é mais uma prova que a fotografia de moda é respeitável, vívida, simbólica e profunda.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/182/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/182/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/182/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=182&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/nas-sombras-de-um-sonho/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/09/sonho.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Héctor Mediavilla</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/hector-mediavilla/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/hector-mediavilla/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 13 Sep 2009 14:55:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[artigo]]></category>
		<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[Héctor Mediavilla]]></category>
		<category><![CDATA[photography]]></category>
		<category><![CDATA[texto]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=178</guid>
		<description><![CDATA[Foto: Héctor Mediavilla
Texto publicado originalmente no blog Olhavê = http://www.olhave.com.br/blog/?p=2964
A fotografia compartilhada de Héctor Mediavilla
por Georgia Quintas
O trabalho &#8220;Elevadoristas&#8221; do fotógrafo Héctor Mediavilla é norteado por nostalgia e candura singulares. Em princípio, este ensaio – que pode ser visto no Flickr do Paraty em Foco – mostrou-se como uma proposição enlevada a algo bem próximo [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=178&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-179" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/09/hector.jpg?w=440&#038;h=328" alt="" width="440" height="328" /><span style="color:#888888;">Foto: Héctor Mediavilla</span></p>
<p>Texto publicado originalmente no blog <strong>Olhavê </strong>= <strong><a href="http://www.olhave.com.br/blog/?p=2964" target="_blank">http://www.olhave.com.br/blog/?p=2964</a></strong></p>
<p><strong>A fotografia compartilhada de Héctor Mediavilla</strong></p>
<p>por Georgia Quintas</p>
<p style="text-align:justify;">O trabalho &#8220;Elevadoristas&#8221; do fotógrafo <strong>Héctor Mediavilla </strong>é norteado por nostalgia e candura singulares. Em princípio, este ensaio – que pode ser visto no Flickr do Paraty em Foco – mostrou-se como uma proposição enlevada a algo bem próximo da memória social. São retratos decompostos, duplos pela edição equilibrada de Mediavilla em apresentar seu ensaio em imagens dípticas. Portanto, em cada fotografia a história documentada discorre sobre o retratado e seu espaço de pertencimento social. Os ascensoristas já fazem parte do nosso imaginário das profissões que conhecemos, mas que a modernidade achata-os ao ponto de torná-los bem raros em nossa sociedade.</p>
<p style="text-align:justify;">Entramos e saímos. Aproximamo-nos e nos distanciamos. Tudo a partir do ínfimo limite do elevador e dos tempos que se entrelaçam em estar-se dentro ou fora deles. No interior destes elevadores, os protagonistas de Mediavilla são serenos em seu ofício. Alguns, cartesianamente organizam sua “estadia” na hermética condição de suas profissões e vários objetos representam bem mais do que supomos serem curiosidades. Ao contemplar tais detalhes, vemos os índices da imagem emanarem a vida de cada um dos indivíduos fotografados. A jovem ascensorista se maquia e sua delicadeza se reflete na revistinha de vendas da Avon, estrategicamente posta em sua bancada de trabalho para futuros interessados. As televisões, a manta e as roupas de frio também são aspectos a considerar dentro desse fabuloso universo imagético documentado por Mediavilla.</p>
<p style="text-align:justify;">O fato fotográfico escolhido pelo fotógrafo é substancialmente antropológico e não é preciso ser antropólogo para converter o conteúdo temático em documento social. No entanto, é a maneira como o fotógrafo faz isso que determina este estado. O ensaio pelo qual nos deleitamos descreve o outro em seus próprios aspectos de vida enquanto profissão. Mas é a forma como Mediavilla conduz seu envolvimento ao fotografar o outro, que atesta a tal candura que sentimos enfatizada na primeira linha deste texto. Quando isso ocorre, percebemos o respeito, a solidariedade e honestidade com relação ao outro. Não se constitui em “tirar” a fotografia, mas relacionar-se através dela com o retratado.</p>
<p style="text-align:justify;">Quando há esse compartilhamento, o registro visual é próximo, contorciona-se no corpo do outro. O campo visual torna-se, portanto, lugar de preenchimento simbólico de ambas as partes desse processo: autor e fotografado. A força poética que constatamos das representações visuais perfazem esse percurso da convivência, de compartilhar o memento do fazer fotográfico e da fruição inexorável da troca. De imediato, ao me envolver com os Elevadoristas, me lembrei de grandes mestres do uso da imagem no campo da antropologia, são eles: Jean Rouch e Sol Worth. O primeiro adepto do cinéma partagé nos ensinou que imparcialidade não existe e a graça e riqueza do discurso etnográfico está em descobrir o outro com o outro. Já Sol Worth vislumbrou a quintessência disto tudo ao definir a fotografia como símbolo das interações humanas.</p>
<p style="text-align:justify;">Portanto, os elevadores (lugares de transitoriedade, efêmeros em sua função) configuram-se em um limbo de solidão, de esgarçamento de um tempo que se entra e que se sai. Ficam na memória, a partir do olhar de Mediavilla, as pessoas que delineiam os símbolos de uma vida vivida em pequenas “caixas” que sobem e descem.</p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://www.paratyemfoco.com/blog/2009/07/hector-mediavilla/" target="_blank"><strong>Entrevista </strong></a>com <strong>Héctor Mediavilla</strong> no blog do <a href="http://www.paratyemfoco.com/blog/" target="_blank"><strong>5º Paraty em Foco</strong></a>.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/178/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/178/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/178/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/178/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/178/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/178/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/178/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/178/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/178/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/178/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=178&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/09/13/hector-mediavilla/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/09/hector.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>As Facetas de um Sorriso</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/26/as-facetas-de-um-sorriso/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/26/as-facetas-de-um-sorriso/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 26 Jul 2009 22:31:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[artigo]]></category>
		<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[boca]]></category>
		<category><![CDATA[Carmen Miranda]]></category>
		<category><![CDATA[mulher]]></category>
		<category><![CDATA[Pojucan]]></category>
		<category><![CDATA[Sorrisos de Carmen]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=173</guid>
		<description><![CDATA[

O artista gráfico Pojucan resgatou a iconografia dos sorrisos de Carmen Miranda em exposição chamada &#8220;Sorrisos de Carmen&#8221;, no Espaço Sesc do Sesc Rio de Janeiro. A exposição começa no dia 28 de julho até o dia 20 de setembro e as fotos antigas fazem parte do acervo do Museu Carmen Miranda.
Tive o prazer de [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=173&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p><img class="aligncenter size-full wp-image-169" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/poj1.jpg?w=300&#038;h=407" alt="" width="300" height="407" /></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-170" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/poj2.jpg?w=400&#038;h=398" alt="" width="400" height="398" /></p>
<p style="text-align:justify;">O artista gráfico <strong>Pojucan </strong>resgatou a iconografia dos sorrisos de <strong>Carmen Miranda</strong> em exposição chamada <strong>&#8220;Sorrisos de Carmen&#8221;</strong>, no Espaço Sesc do <a href="http://www.sescrio.org.br" target="_blank"><strong>Sesc Rio de Janeiro</strong></a>. A exposição começa no dia 28 de julho até o dia 20 de setembro e as fotos antigas fazem parte do acervo do<strong> Museu Carmen Miranda</strong>.</p>
<p>Tive o prazer de escrever o texto de apresentação &#8211; do catálogo e exposição &#8211; à convite deste criativo artista e designer. Abaixo, coloco o texto.</p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-171" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/poj3.jpg?w=300&#038;h=410" alt="" width="300" height="410" /></p>
<p><img class="aligncenter size-full wp-image-172" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/poj4.jpg?w=400&#038;h=401" alt="" width="400" height="401" /></p>
<p><strong>As Facetas de um Sorriso</strong></p>
<p style="text-align:justify;">Não se trata de uma boca qualquer. Mas sim, de Carmen, a Miranda. Faz parte de nossa memória imagética. A boca bem marcada pelo batom vibrante e avassalador tornou-se o ícone daquela mulher. O riso performático, rasgado e onipresente nos registros fotográficos converte-se em símbolo, jorra-nos uma série de significados. Parte desse sorriso esfuziante nos aproxima da persona (do lado visível da artista), em contraponto a tal singularidade, essa mesma boca nos envolve e nos coloca diante de uma representação visual de extrema subjetividade.</p>
<p style="text-align:justify;">Os retratos de Carmen Miranda denotam muito mais do que um simples registro fotográfico da artista. A expressão feminina é tematizada através da força plástica dos lábios. Carmen Miranda criou e tornou o seu sorriso em código a serviço de sua arte. E, portanto, estabeleceu uma fusão entre a boca que vira ícone – de seu tempo, de suas conquistas e vicissitudes – e a simbologia que dela apreendemos. De uma simples gestualidade, a figura emblemática de Carmen Miranda nos envolve além de tal recorte temático. Essa mesma boca tão expressiva é passível das sutilezas de todo um contexto sócio-cultural que a dimensiona como símbolo feminino de extenso vigor para toda uma geração.</p>
<p style="text-align:justify;">Nunca esqueceremos o sorriso de Carmen. Trata-se de uma relação de imaginário, algo pessoal, tropical, alegórico e sensorial. Como assim o foi para Pojucan. As criações deste artista tensionam um mar de sentidos. Pojucan inspira-se, apropria-se de belos retratos para estabelecer a singularidade do seu olhar. Desse modo ele restaura uma vida, um passado, uma história e constrói outras perspectivas para nós. As imagens de Pojucan trazem a latência refinada das coisas sensíveis que provêm da inspiração. Sugestionam determinada vibração cromática que nos revela o olhar contemporâneo e feérico a partir dos retratos em preto e branco.</p>
<p style="text-align:justify;">A boca segue como tema. Não menos vigorosa, porém mais apurada pelo recorte fechado da composição. Na visualidade criativa do artista podemos sentir certo movimento às imagens. Pojucan extrai a essência do sorriso de Carmen Miranda numa espécie de miríade através da qual podemos celebrá-la, contemplá-la, mas, sobretudo, resgatá-la do passado. Já não é mesma boca que havia descrito no primeiro parágrafo. Agora, ela sofrera uma ressignificação. Serão as das fotografias antigas e as da imaginação de Pojucan. E assim, reformulamos o nosso olhar ante a poética da simples boca de uma pequena grande mulher e suas ficções.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/173/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/173/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/173/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/173/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/173/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/173/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/173/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/173/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/173/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/173/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=173&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/26/as-facetas-de-um-sorriso/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>3</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/poj1.jpg" medium="image" />

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/poj2.jpg" medium="image" />

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/poj3.jpg" medium="image" />

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/poj4.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Toni Frissel</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/21/toni-frissel/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/21/toni-frissel/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 22 Jul 2009 01:32:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[Antoinette Frissell Bacon]]></category>
		<category><![CDATA[fashion fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[moda]]></category>
		<category><![CDATA[phot]]></category>
		<category><![CDATA[photographer]]></category>
		<category><![CDATA[photography]]></category>
		<category><![CDATA[Toni Frissel]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=165</guid>
		<description><![CDATA[
Foto: Toni Frissel
Weeki Wachee spring, Flórida, 1947
Para a fotografia, em alguns momentos, o mundo da moda foi um campo decisivo de criação denso e revigorante. Toni Frissell ou Antoinette Frissell Bacon (1907-1988) tem uma trajetória surpreendente que vale a pena ser lembrada por sua força realista e surreal.
       <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=165&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-164" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/weeki-wachee-spring-florida-1947.jpg?w=440&#038;h=392" alt="" width="440" height="392" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Foto: Toni Frissel</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;"><strong><strong></strong></strong><strong></strong>Weeki Wachee spring, Flórida, 1947</span></p>
<p style="text-align:justify;">Para a fotografia, em alguns momentos, o mundo da moda foi um campo decisivo de criação denso e revigorante. <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Toni_Frissell" target="_blank"><strong>Toni Frissell</strong></a> ou <strong>Antoinette Frissell Bacon </strong>(1907-1988) tem uma trajetória surpreendente que vale a pena ser lembrada por sua força realista e surreal.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/165/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/165/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/165/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/165/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/165/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/165/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/165/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/165/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/165/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/165/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=165&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/21/toni-frissel/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/weeki-wachee-spring-florida-1947.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Mitch Dobrowner</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/12/mitch-dobrowner/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/12/mitch-dobrowner/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 12 Jul 2009 22:16:13 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[landscape]]></category>
		<category><![CDATA[Mitch Dobrowner]]></category>
		<category><![CDATA[nature]]></category>
		<category><![CDATA[natureza]]></category>
		<category><![CDATA[paisagem]]></category>
		<category><![CDATA[photographer]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=162</guid>
		<description><![CDATA[
Foto: Mitch Dobrowner
Novo México, 2008
Mitch Dobrowner é um daqueles fotógrafos que se aproximam assustadoramente da expressão deja vu. Suas fotografias são formidáveis e é inevitável não lembrarmos de Ansel Adams. Dobrowner fotografa natureza e meio ambiente com um refinamento particular de encher os olhos. E nos propõe a imagem enquanto estado de pura contemplação. Vale [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=162&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p><img class="aligncenter size-full wp-image-161" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/new-mexico-2008.jpg?w=440&#038;h=286" alt="" width="440" height="286" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Foto: Mitch Dobrowner</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Novo México, 2008</span></p>
<p style="text-align:justify;"><a href="http://www.mitchdobrowner.com/" target="_blank"><strong>Mitch Dobrowner</strong></a> é um daqueles fotógrafos que se aproximam assustadoramente da expressão deja vu. Suas fotografias são formidáveis e é inevitável não lembrarmos de <strong>Ansel Adams</strong>. Dobrowner fotografa natureza e meio ambiente com um refinamento particular de encher os olhos. E nos propõe a imagem enquanto estado de pura contemplação. Vale a pena observar o trabalho deste americano (cuja história pessoal representa talvez estímulo para fotógrafos em atividade e aos &#8220;adormecidos&#8221;) que através de sua <em>fine art </em>revela o quanto a fotografia documental pode ser reconstruida, principalmente quando o tema é paisagem.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/162/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/162/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/162/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=162&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/07/12/mitch-dobrowner/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/07/new-mexico-2008.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>A epiderme do espírito</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/06/18/a-epiderme-do-espirito/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/06/18/a-epiderme-do-espirito/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 19 Jun 2009 01:03:39 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[artigo]]></category>
		<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[body]]></category>
		<category><![CDATA[Condessa de Castiglione]]></category>
		<category><![CDATA[corpo]]></category>
		<category><![CDATA[Gertrude Käsebier]]></category>
		<category><![CDATA[Goethe]]></category>
		<category><![CDATA[Paul Nadar]]></category>
		<category><![CDATA[photography]]></category>
		<category><![CDATA[portrait]]></category>
		<category><![CDATA[retrato]]></category>
		<category><![CDATA[Reutlinger]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=156</guid>
		<description><![CDATA[Evelyn Nesbit, 1903
Foto: Gertrude Käsebier (1852-1934)
A epiderme do espírito 
Ultimamente, os retratos que impregnam o nosso entorno visual tendem a embaçar o olhar e provocam uma sensação de falta de profundidade. Aqui, o sentido profundo vai além da perspectiva pictórica. É sobre a fruição a que me refiro. Cada vez mais, tento encontrar na fotografia [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=156&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-157" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/06/evelyn-nesbit-in-1903-photograph-by-gertrude-kasebier-1852-1934.jpg?w=400&#038;h=517" alt="" width="400" height="517" /><span style="color:#888888;">Evelyn Nesbit, 1903</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Foto: </span><span style="color:#888888;">Gertrude Käsebier (1852-1934)</span></p>
<p style="text-align:justify;"><strong>A epiderme do espírito </strong></p>
<p style="text-align:justify;">Ultimamente, os retratos que impregnam o nosso entorno visual tendem a embaçar o olhar e provocam uma sensação de falta de profundidade. Aqui, o sentido profundo vai além da perspectiva pictórica. É sobre a fruição a que me refiro. Cada vez mais, tento encontrar na fotografia de corpo, retratos que expurguem o prosaico e que mostrem o outro de maneira contundente suas próprias representações. Em essência, a identidade que emana do corpo não está apenas nele. Os retratos fotográficos, desde sempre, são sintomáticos. A individualidade que se projeta na fotografia respira inefavelmente em nós, na nossa relação com o próprio meio que intermedia as representações. A pose permitida é transfiguração, auto-referência de desejos muito próprios, às vezes bem pessoais, outros de caráter social. Então, onde está o mimetismo? Na certeza, de que o que vemos é real. Porém, uma realidade que não passa de simulacro, de uma narrativa bidimensional. E filosoficamente, isso faz toda a diferença.</p>
<p style="text-align:justify;">O surgimento da técnica fotográfica reconduziu uma maneira de ver e de ser visto. Não apenas isso, revelou uma linguagem própria complexa em suas idiossincrasias estéticas e simbólicas. Em parte, o fator mecânico e sua indiscutível natureza indiciária, de veracidade especular, em muitos momentos estiveram atrelados a propósitos científicos questionáveis como na fotografia antropométrica. Os retratos realizados por uma série de fotógrafos na Europa do século XIX consideravam a fisionomia a resposta ideal e normativa para determinados argumentos. Com base no cientificismo, o objetivo era classificar aspectos da criminologia e psiquiatria; assim como, dar conta de questões antropológicas relacionadas à raça em momentos de colonialismo. Historicamente, retratar as pessoas através da técnica fotográfica sempre teve intencionalidades bem definidas. Embora, seja definitivo o conceito de identidade, os retratos ao longo do processo do olhar fotográfico revelam particularidades sociais e culturais.</p>
<p style="text-align:justify;">No entanto, o corpo se libertou. Houve trabalhos que trilharam as nuances que a linguagem fotográfica exerce no âmbito da criação artística. Podemos encontrar exemplos clássicos e contundentes &#8211; ainda no auge da moral que se exigia do comportamento e das atitudes femininas do final do século XIX – de que a imagem que se quer de si e para o outro é uma construção <em>ad infinitum</em>. O que envolve algumas rupturas da representação da identidade corporal, sobretudo, feminina. Como no caso da <a href="http://educaterra.terra.com.br/voltaire/mundo/2005/06/01/000.htm" target="_blank"><strong>Condessa de Castiglione</strong></a> (1837-1899) que em meados do século XIX, protagonizou retratos ousados, mas, principalmente, comprometedores para quem os possuísse. E o que dizer dos fabulosos retratos de mulheres no estúdio francês <strong>Reutlinger</strong> (1850-1924) ou de <a href="http://www.getty.edu/art/gettyguide/artMakerDetails?maker=1621" target="_blank"><strong>Paul Nadar</strong></a>? A força plástica de tais imagens denota que os trejeitos contidos em trajes sufocantes gostariam de expressar algo mais. Então, se percebe que o ocultamento é muito mais inspirador. Daí, os clichês serem sempre o lugar comum que torna a nudez gratuita e pueril.</p>
<p style="text-align:justify;">Não há como negar que as convenções estilísticas dialoguem com parâmetros ideológicos. Conteúdo e forma são indissociáveis. Portanto, um dos períodos mais expressivos de representação artística do corpo foi a fotografia pictorialista. Nesse sentido, vale relembrar do trabalho da fotógrafa americana <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Gertrude_K%C3%A4sebier" target="_blank"><strong>Gertrude Käsebier</strong></a> (1852-1934). Com sua ambigüidade pungente entre densidade e sutileza, deixou marcas no imaginário das cenas domésticas, de acordo com o estilo pictórico e os anseios de legitimar a fotografia como arte, no início do século XX.</p>
<p style="text-align:justify;">As concepções sobre nudez e erotismo seguiram-se no universo da fotografia&#8230; Logo, a trajetória de registrar o corpo iniciou um processo de subjetividade, desprendendo-se do realismo. É preciso perceber que os estilos deságuam inevitavelmente em outras percepções. E assim, ocorreu uma ruptura determinante com relação ao romantismo e à sexualidade na história da representação corporal na fotografia. Chega-se ao surrealismo, movimento que dessacraliza a temática da nudez tornando a idéia do corpo em alegoria e meio para a vanguarda de então.</p>
<p style="text-align:justify;">No entanto, nada é gratuito no que contemplamos, pois o que articula a <em>mise en scène</em> a ser capturada é o desejo de seduzir, de aproximar, provocar os sentidos do outro. A simbiose entre retrato e retratado alinhava uma relação simbólica cuja complexidade invade várias esferas. Ou seja, desde a memória afetiva familiar e doméstica até a vida íntima dos indivíduos. O ato de registrar referenda o corpo como texto discursivo. Há o processo, o conteúdo e a dinâmica metafórica da imagem. Portanto, fotografar o corpo é penetrá-lo na epiderme do espírito e não no banal ou no clichê. O êxtase está no momento e, em algumas imagens fotográficas, nem rosto possuem. O torpor provem da atmosfera imagética. Lembro-me de J.W. Goethe, em &#8220;Os sofrimentos do jovem Werther&#8221;, que diz: <em>“Falta-me o fermento que agitava, movia a minha vida; desapareceu o encantamento que me mantinha desperto a altas horas da noite, que de manhã me despertava do sono”</em>. Ver um corpo fotografado pode ser isto. Como também, ter a sensação do vigor e do momento feérico entre a captura de um olhar sob o encanto sensível do corpo a sua frente.</p>
<p style="text-align:justify;">PDF<strong> </strong>do texto:  <a href="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/06/a-epiderme-do-espirito.pdf">a epiderme do espirito</a></p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/156/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/156/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/156/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/156/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/156/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/156/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/156/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/156/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/156/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/156/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=156&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/06/18/a-epiderme-do-espirito/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>6</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/06/evelyn-nesbit-in-1903-photograph-by-gertrude-kasebier-1852-1934.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Juan Esteves</title>
		<link>http://gquintas.wordpress.com/2009/05/03/juan-esteves/</link>
		<comments>http://gquintas.wordpress.com/2009/05/03/juan-esteves/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 04 May 2009 02:17:51 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Georgia Quintas</dc:creator>
				<category><![CDATA[fotografia]]></category>
		<category><![CDATA[crítica]]></category>
		<category><![CDATA[juan esteves]]></category>
		<category><![CDATA[olha vê]]></category>
		<category><![CDATA[photography]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://gquintas.wordpress.com/?p=153</guid>
		<description><![CDATA[
Foto: Juan Esteves
Thomaz Farkas, 2005
Dentre os nomes mais significativos de quem escreve, estuda e participa do processo crítico da fotografia brasileira, está Juan Esteves. Na verdade, ele consegue discorrer sobre a liguagem fotográfica com a mesma propriedade com a qual fotografa. Juan é uma grande fotógrafo. Assim como outros que transitam entre o verbo e [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=153&subd=gquintas&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p style="text-align:center;"><img class="aligncenter size-full wp-image-152" src="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/05/thomaz_farkas_web_1.jpg?w=440&#038;h=442" alt="" width="440" height="442" /></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Foto: Juan Esteves</span></p>
<p style="text-align:center;"><span style="color:#888888;">Thomaz Farkas, 2005</span></p>
<p style="text-align:justify;">Dentre os nomes mais significativos de quem escreve, estuda e participa do processo crítico da fotografia brasileira, está <strong>Juan Esteves</strong>. Na verdade, ele consegue discorrer sobre a liguagem fotográfica com a mesma propriedade com a qual fotografa. Juan é uma grande fotógrafo. Assim como outros que transitam entre o verbo e a imagem, a contribuição de <strong>Juan Esteves</strong> já faz parte de nossas fontes.</p>
<p style="text-align:justify;">Quando entrevista um fotógrafo, revela-nos filigranas biográficas do entrevistado. Seus textos alinham-se a contextos históricos, sociais e técnicos da fotografia. Uma verdadeira e bela aula. São didáticos, elegantes e ponderados. Trazem sempre considerações importantes, além da profusão de dados, fatos e informações. É como se houvéssemos perdido uma parte da história da fotografia e que ele nos narra com precisão de detalhes.</p>
<p style="text-align:justify;">Quando li sua entrevista no blog <a href="http://www.olhave.com.br/blog/?p=2058" target="_blank"><strong>Olha, vê</strong></a>, tive a certeza de que se trata de uma testemunho histórico &#8211; enriquecedor por suas opiniões e pela lembrança sempre de grandes nomes da história da fotografia. É mais um a nos ajudar a compreender sobre este vasto território reflexivo que é a imagem fotográfica.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/gquintas.wordpress.com/153/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/gquintas.wordpress.com/153/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/gquintas.wordpress.com/153/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/gquintas.wordpress.com/153/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/gquintas.wordpress.com/153/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/gquintas.wordpress.com/153/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/gquintas.wordpress.com/153/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/gquintas.wordpress.com/153/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/gquintas.wordpress.com/153/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/gquintas.wordpress.com/153/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=gquintas.wordpress.com&blog=3164307&post=153&subd=gquintas&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://gquintas.wordpress.com/2009/05/03/juan-esteves/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="" medium="image">
			<media:title type="html">gquintas</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://gquintas.files.wordpress.com/2009/05/thomaz_farkas_web_1.jpg" medium="image" />
	</item>
	</channel>
</rss>